keeping low doesn't make no sense

Boos blozend beven de zeven zaaiers op hun dooie akkertje. Roos gegoten luchtige wolkenvlucht keurt geen blik waardig. Starende ogen vol lood, bevroren in haar hete schoot.

Gezien het verscheiden van de gelijkenis, was er het een na het ander, niet tegenstaande het feit dat onomstotelijk werd bewezen dat het oneigelijke uiteindelijk onecht bleek.

Onthecht favoritisme, ontveld nepotisme. Waarheen gaat de strijd, die ons voert? Joost mag het weten en ook hij antwoord al een tijdje niet meer. Radiostillend etherisch wentelend omtrent het verzengende zwijgen. Niet meer communicabel, hush hush...