17-07-09
In favor of
Zeven zoutloze dagen zweven voorbij, zich afvragend waar het allemaal toe doet. De schaduwman pleegt in zich zelf te zingen. En pianokoord zweeft nekloos door de blozende lucht. Slaafs verwelkend. Zout vergaand.
Weest welkom zei de prins en hij viel van zijn beschimmeld paard. Niet te houden. Zo graag wilden zij hem weg. 40 keer en meer, proefden wij de smaak van het eigenzinnige, het eigenwijze. Eensgezind en turvend in de einder.
Without gezang en vloeiend in het niets. Aan de bevroren kustlijn staat een eenarmige ruiter. Zijn zadel blinkt in het licht van een ranzige maan. De zeekoet roept. Wij wijken.
20:02
Gepost door
in Algemeen |
Permalink
| Commentaren (0)
| Email dit
| 
Facebook
|