keeping low doesn't make no sense

En nog eentje. Twee uur. dD nacht ronkt. De wind waait door de laptop.Een ventilator sluipt naderbij. Ik zit, alleen, op drie hoog. Wat doe ik hier.

Wie het weet mag ik het zeggen. Alles wat ik weet is dat ik het niet weet te zeggen, uit te leggen of wat dies meer zij. Ik kan het het enkel schrijven. Bruingeblakerde gedachten dansen een helse sintvitusdans in het zonverbrande stro mijn afvallige gedachten. Afgekoeld en wel, verloren zij hun vel.

Wanneer het eens al te gader berheersend blijkt ten zijn geweest, zal de onmacht ons allen overvallen. Snel, swift, maar zonder mededogen.

Gisteren kreeg het grijze kleur. Erik werd president

Hij kwam, zette zich aan de rijkgevulde tafel en was weg binnen de twee weken. Ingehaald als redder, buitengeslopen als adder. De dikke man met de grimassende varkenspretoogjes posteerde zich zelfbewust aan het feestmaal maar werd gaandeweg zelf tot frikasse verwerkt. Vettig gejank steeg op uit gloedvolle, naar bleekblauw bloed smachtende kelen en wederom paranoide vroeg men zich af waar dit alles wel weer heen zou gaan.

Het een en het ander dacht men, zoals steeds en één voor één dropen zij allen af. Sommigen kwamen gewoon niet meer. Anderen maakten stennis. Weer anderen weigerden tot op het laastst weg te gaan

Oh wat zijn wij allen benieuwd naar het vervolg. Wie neemt de lead en wie krijgt lekkers. Nog een laatste krachtsinspanning en dan gaan we evalueren. uitkomst onbekend? Of toch: 

Het stopt hier.